دل خیال زلف و خالت کرد، گفتم: زینهار!

شادی آنانکه بر یاد تو دریا می کشند

خرم آن مستان که بی آمد شد ساغر مدام

از کف ساقی دردت، درد صهبا می کشند

در گذر زینها که اینها سر به سودا می کشند

بر حواشی گل رخسار نقاشان حسن

می کشند از غالیه خطی و زیبا می کشند