از کف ساقی دردت، درد صهبا می کشند

می کشم هر شب به جام چشمها، دریای خون

شادی آنانکه بر یاد تو دریا می کشند

خرم آن مستان که بی آمد شد ساغر مدام

دل خیال زلف و خالت کرد، گفتم: زینهار!

در گذر زینها که اینها سر به سودا می کشند

بر حواشی گل رخسار نقاشان حسن