روی بر تابد بگردد بعد از آن پیراهنش

هر دم از شوق تو عارف می دهد جانی چو جام

باز ساقی می کند روشن روانی در تنش

حاجی ار در کوی او یابد مقامی از حرم

جست دل راهی کزان ره پیش باز آید نهان

بر دو چشم انگشت را بنمود راهی روشنش

من غبار راه یارم یار چون آب حیات