قتیل تیغ تو خواهیم گشت تا در حشر

به جان دوست که باشد تصور باطل

به کوی دوست که خاکش به آب دیده گل است

که برگذشت که پایش فرو نرفت به گل

بدین بهانه بگیریم دامن قاتل

همی رویم به راهی که نیستش پایان

فتاده ایم به بحری که نیستش ساحل