کرده ام نرم به فرمان تو گردن چون شمع

ای بهم برزده زلف تو سراسر کارم

من چو موی توام آشفته، فرو نگذارم

چه کنم من که به فرمان تو سر در نارم

گرچه در راه تو چون خاک رهم رفته به باد

تو مپندار کزین راه غباری دارم