تو مپندار کزین راه غباری دارم

کرده ام نرم به فرمان تو گردن چون شمع

چه کنم من که به فرمان تو سر در نارم

گرچه در راه تو چون خاک رهم رفته به باد

نظری کن به من آخر که چو چشم خوش تو

مدتی شد که به هم برزده ای بنیادم

مشفقی بر سر من نیست که بر آتش من