نظری کن به من آخر که چو چشم خوش تو

چه کنم من که به فرمان تو سر در نارم

گرچه در راه تو چون خاک رهم رفته به باد

تو مپندار کزین راه غباری دارم

مدتی شد که به هم برزده ای بنیادم

مشفقی بر سر من نیست که بر آتش من

زند آبی بجز از دیده مردم دارم