شانه شکسته بسته از زلف حکایت می کند

باریک بینی هردو را، چون باز بینی مو به مو

با سرو کردم نسبتت، گفتی که ای کوته نظر

گر راست می گویی چو من، رو در چمن سروی بجو

آیینه را بردار تا روشن بگوید روبرو

شمع زبان آور شبی از سر گرفت افسانه ام

دودش بر سر رفت از آن اشکش ازو آمد فرو