دودش بر سر رفت از آن اشکش ازو آمد فرو

شانه شکسته بسته از زلف حکایت می کند

آیینه را بردار تا روشن بگوید روبرو

شمع زبان آور شبی از سر گرفت افسانه ام

سلمان حریف یار شد وز غیر او بیزار شد

یکدم رها کن مدعی، او را به ما ما را به او