سلمان حریف یار شد وز غیر او بیزار شد

آیینه را بردار تا روشن بگوید روبرو

شمع زبان آور شبی از سر گرفت افسانه ام

دودش بر سر رفت از آن اشکش ازو آمد فرو

یکدم رها کن مدعی، او را به ما ما را به او