چه کنم حال درون عرض که حال دل من

که برآورد بر آمد همه پیرامن او

اینکه مویی شده ام در غم آن موی میان

کاج ( کاش ) مویی شدمی همچو میان بر تن او

می نماید رخ چون آینه روشن او

آهن سرد چه کوبم؟ که دم آتشیم

نکند هیچ اثر در دل چون آهن او