که نور خواستنش ز آفتاب عار می آید

منم که مریم فکر مسیح خاصیتم

به مدحت تو همه ساله روح می زاید

به فر دولت تو همتی است سلمان را

اگر به تشنگیش جان به لب رسد حاشا

که پیش بحر به خواهشگری لب آلاید

چو پای صدر کشد در گلیم درویشی