وز شام پریشان تو خورشید مجزا

هم لعل تو جامی است، لبالب همه گوهر

هم زلف تو دامی است، سراسر همه سودا

از باد سحر شام دو زلف تو مشوش

افتاده به هر حلقه ای از زلف تو، آشوب

برخاست به هرگوشه ای از چشم تو، غوغا

بنشاند تجلی جمال تو به یکدم