تن زمین همه در آهن است غرق که چرخ

ازین محیط تلوح ار خروج می طلبی

چه جای زال که رستم بیفتد از سرخاب

کسی برون نرود جز به کشتی می ناب

سهام دی مهی و از قوس می کند پرتاب

رود بباد چو دست چنار پنجه مرد

نعوذبالله اگر آورد برون زثیاب