نبود خاصه درین فصل که موینه رواست

در پس گوش منه در حدیثم چون موی

جای در گوش خودش کن که بدین پایه سزاست

ناروایی چنین شعر به هر حال روا

شعر من بنده چو موی است و کمال سخنم

راست مویی است که در عین کمال شعر است

از صنایع به بدایع سخن آراسته ام