شیرینتر از شکر به سخن در لطیفه ای

خالی ز عنبر آمد و مهری بر آن نهاد

باریکتر از مو کمرت را دقیقه ای

ناگاه در دل آمد نامش میان نهاد

رویت نمود لعل تو نامش دهان نهاد

از قامتت خیال مثالی نمود باز

در کسوت لطیف دل آن را روان نهاد