کو با تو در میان سرو جان رایگان نهاد

از قامتت خیال مثالی نمود باز

در کسوت لطیف دل آن را روان نهاد

تا کی چو شمع سوخته را می کشم به دم؟

ای دل مجوی سود ز سودای او که عشق

بنیاد این معامله را بر زیان نهاد

ایزد هوای خاک در دوست پیش از آن