می فرستم جان به دست باد پیشش گرچه

رقعه ای از حال درویشی به سلطان می برد

باد صبح آمد نسیم زلف جانان می برد

راستی نیک از کمند زلف او جان می برد

ناتوان افتاده است، افتان و خیزان می برد

من به صد جان می خرم گردی ز خاک کوی او

با صبح ارزان متاعی دارد، ارزان می برد