ناتوان افتاده است، افتان و خیزان می برد

باد صبح آمد نسیم زلف جانان می برد

راستی نیک از کمند زلف او جان می برد

می فرستم جان به دست باد پیشش گرچه

من به صد جان می خرم گردی ز خاک کوی او

با صبح ارزان متاعی دارد، ارزان می برد

زان پریشان می شود از باد زلف او که باد