زان پریشان می شود از باد زلف او که باد

ناتوان افتاده است، افتان و خیزان می برد

من به صد جان می خرم گردی ز خاک کوی او

با صبح ارزان متاعی دارد، ارزان می برد

پیش زلفش قصه جمعی پریشان می برد

پیک آهم در رهش با تیر یکسان می رود

گرچه در تیزی گرو صد ز پیکان می برد