تا نشاند آرزوی نرگس بیمار تو

لاجرم رخسار گل را از حیا تر می کند

چون رخت نقش چین را بر نمی خیزد ز دست

صورتی از هرچه او با خود مصور می کند

ناردان اشک رویم را مزعفر می کند

دارم از عشق قدت شکل مه نو در درون

زندگانی جان بدان شکل صنوبر می کند