زندگانی جان بدان شکل صنوبر می کند

تا نشاند آرزوی نرگس بیمار تو

ناردان اشک رویم را مزعفر می کند

دارم از عشق قدت شکل مه نو در درون

خاک پایت می کنم بر آب حیوان اختیار

گر میان هر دو گردونم مخیر می کند

هندوی گیسو به پشتت شد قوی، وز پشت تو