گر میان هر دو گردونم مخیر می کند

دارم از عشق قدت شکل مه نو در درون

زندگانی جان بدان شکل صنوبر می کند

خاک پایت می کنم بر آب حیوان اختیار

هندوی گیسو به پشتت شد قوی، وز پشت تو

شیر مردان را به گردن سلسله در می کند

من که چون آینه ام یکرو و صافی دل چرا