آسمان بربست دست دشمنت، خونش بریز

کاتب اوراق نامش حک ز دفتر می کند

فکر در مدح تو چون بی دست و پا بیگانه است

ز آشنا گو آشنا در بحر اخضر می کند

گرچه خون خود در عروقش فعل نشتر می کند

دشمنت را در درون ازحقد رنجی مزمن است

رو جوابش ده که سودای مزور می کند