فزون زین نمی باشد ای شهریار

منم همچو پروانه شیدای تو

سر مردنم هست در پای تو

امیدم ز لطف خداوندگار

که چون خاک سازند بستر مرا

تو باشی در آن حال بر سر مرا

چو خسرو سخن های شیرین شنید