مینداز خود را به خود در بلا

بجائی که وقتت خوش است ای پسر

نمی بایدت کرد ز آنجا سفر

مکن دولت عافیت را رها

مکن دست آز و هوس را دراز

به چیزی که بخشیده اندت بساز

اگر مور را آز کمتر بدی