چو ماهی که از آب گردد جدا

چو خورشید بودم منت در حضور

کنون ذره وارم ز خورشید دور

چو شاخ گیا کو نیابد هوا

ز هجران روی تو پژمرده ام

تو باقی بمانی که من مرده ام

تو تا همچو ابرم برفتی ز سر