حکایت ز هر گونه می کرد یاد

رخ و دیده مالید بر پای او

زر افشاند و گوهر به بالای او

سر نامه بوسید و پیشش نهاد

که گر بر درش جای خود دیدمی

بر این نامه خود را بپیچیدمی

چو گرد آمدی با تو این خاکسار