بر این نامه خود را بپیچیدمی

سر نامه بوسید و پیشش نهاد

حکایت ز هر گونه می کرد یاد

که گر بر درش جای خود دیدمی

چو گرد آمدی با تو این خاکسار

بر آن درگر از من نبودی غبار

دگر بار گفتش که ای چاره ساز