به آمد شدت زنده است این بدن

مگیر از من خسته دل پای باز

تو می آیی و می روم زین سپس

که پیشم گرامی تری از نفس

گر آمد شدن کم کنی وای من

برو که آفریننده یار تو باد

خلاص من از رهگذار تو باد