به زیر آمدی همچو سیل از زبر

گه از رفتنش باز می ماند و هم

به کهسار چون ابر خوش بر شدی

نه ز آن ابر کز خوی تنش تر شدی

نبودی ز سیرش زمین را خبر

گهش مشک و عنبر ز گرد و غبار

گهش فرش و بالین ز خارا و خار