بلورین صراحی چو آب از سبو

سبو خورد خون تو هست این درست

سبو راستی تلخ دادش جواب

که در گردن تو است خون شراب

فرو برد چون گشت روشن بر او

اگر چه صراحی سخن گوی بود

ولیکن به غایت تنک روی بود