شهنشه دژم شد ز گفتار او

شمارند و خود را عقابان رزم

برآنم که ایشان کیانند و من کیستم

بر این در عزیز از پی چیستم

فرومانده در کار و کردار او

بدو گفت کای یار جانی من

مجو تلخی زندگانی من