تن این راز می گفت در گوش جان

چه من پیشت آنگه چه یک مشت خاک؟

مرا از تو هرگز رهایی مباد

میان من و تو جدایی مباد

چو بشنید دادش جوابی روان

که ما هردو از یک شکم زاده ایم

به هم هریک از جایی افتاده ایم