کاندر مدار کار تو دلشاد شاه کرد

ای چرخ بی حیا به چه چشم و کدام روی

خواهی به روی خسرو ایران نگاه کرد

بایست یاد کردنت آن لطف و سعیها

ای چرخ چار بالش خورشید بهر کیست؟

عیسی چو رفت صدر جنان تکیه گاه کرد

چندان گریست مردم ازین غم که چون حباب