عشقت در غارت درون زد

کز خویش برید و در تو پیوست

روی تو چه فتنه ها که انگیخت

زلف تو چه توبه ها که بشکست

با عشق تو در نمی توان بست

چند از پی آن جهان خورم خون

چند از پی این جهان شوم پست