به شکر کرد شیرین لب اشارت

در آب نیلگون افتاده مهتاب

مهی درآب و ماهی در لب آب

ملک را خواست دادن ز آن بشارت

که: «کم گو بلبلا کمتر کن آشوب

یک امشب خواب خوش بر گل میاشوب

اگر چه برگ گل آشفته اولی