که: «کم گو بلبلا کمتر کن آشوب

مهی درآب و ماهی در لب آب

ملک را خواست دادن ز آن بشارت

به شکر کرد شیرین لب اشارت

یک امشب خواب خوش بر گل میاشوب

اگر چه برگ گل آشفته اولی

ولیکن خفته است او ، خفته اولی