اگر چه برگ گل آشفته اولی

به شکر کرد شیرین لب اشارت

که: «کم گو بلبلا کمتر کن آشوب

یک امشب خواب خوش بر گل میاشوب

ولیکن خفته است او ، خفته اولی

درآن مهتاب چشم انداخت بر شاه

نظر فرقی نکرد از شاه تا ماه