قدح در دست و سر در خواب مستی؟

که: «ای رعنا چو گل تا چند و تا کی

کشی از جام زرین لاله گون می؟

چو نرکس تا به کی ساغر پرستی

تو تا باشی نخواهد شد چو لاله

سرت خالی ز سودای پیاله

بسی جان خراب از می شد آباد