ز حسرت چشمهایش رفته در غار

همی گشتند یکسر شاه جویان

پس از یکماه دیدندش در آن کوه

چو ماه نو شده باریک از اندوه

سرشک از چشمها ریزان چو کهسار

چو آن سرو سهی را دید مهراب

به زیر پای او افتاد و چون آب