سرشک از چشمها ریزان چو کهسار

پس از یکماه دیدندش در آن کوه

چو ماه نو شده باریک از اندوه

ز حسرت چشمهایش رفته در غار

چو آن سرو سهی را دید مهراب

به زیر پای او افتاد و چون آب

چو اشک آمد رخ و چشمش بپوشید