هر گوشه چشم خوشت از ناز جهانی است

یاری که چو پروانه بشمعش طلبیدم

ای بس که من اندر طلبت گوشه به گوشه

چون دیده بگردیدم و چون اشک دویدم

من در غمت از هر دو جهان گوشه گزیدم

اخر نرسیدم به عقیق لب شیرین

چندان که چو فرهاد دل کوه بریدم