بدو گفت: «ای بجای نور در چشم،

دلم را داشتن در بند تا چند ؟

برون آور دل من از چه بند»

جهان بانو نهاد انگشت بر چشم

دل و جان در تن از بهر تو دارم

به جان و دل همه کارت بر آرم»

به نازش در کنار آورد افسر