سرم بادا فدای خاک پایت

جوابش داد جم کای مایه ناز

طراز خوبی و پیرایه ناز

تن و جان کرده ام وقف هوایت

سر من گرنه سودای تو ورزد،

سر وارون سودایی چه ارزد؟

ز شمعت شعله ای در هر که گیرد