مه مشاطه با آیینه برخاست

به پیروزی در آن برج مرصع

نگار از شرم دستش می شد از دست

به پایان گشت حنا نیز پا بست

رخ خورشید چون گل خواست آراست

چو رویش دید رو در حاضران کرد

کزین خوشتر چه آرایش توان کرد؟