کزین خوشتر چه آرایش توان کرد؟

مه مشاطه با آیینه برخاست

رخ خورشید چون گل خواست آراست

چو رویش دید رو در حاضران کرد

رخش در آینه این نظم شیرین

شکر را همچو طوطی کرد تلقین