چو رویش دید رو در حاضران کرد

به پایان گشت حنا نیز پا بست

مه مشاطه با آیینه برخاست

رخ خورشید چون گل خواست آراست

کزین خوشتر چه آرایش توان کرد؟

رخش در آینه این نظم شیرین

شکر را همچو طوطی کرد تلقین