عجب آن نیست که اعجاز مسیحا داری

عشق از عقل فسون پیشه جگردار تر است

چشم جز رنگ گل و لاله نبیند ورنه

آنچه در پرده رنگ است پدیدار تر است

عجب این است که بیمار تو بیمار تر است

دانش اندوخته ئی دل ز کف انداخته ئی

آه زان نقد گرانمایه که در باخته ئی