کم بگو زان خواجه اهل فراق

مشت خاک ما بگردون آشناست

آتش آن بی سر و سامان کجاست

حلاج

تشنه کام و از ازل خونین ایاق

ما جهول ، او عارف بود و نبود

کفر او این راز را بر ما گشود